Park im. księcia Józefa Poniatowskiego

Park im. księcia Józefa Poniatowskiego jest jednym z charakterystycznych elementów historycznej kompozycji krajobrazowej parku. Powstał wraz z założeniem parkowym na początku XX wieku
i do dziś pełni ważne funkcje przyrodnicze, retencyjne oraz rekreacyjne.

Charakterystyka zbiornika

• W centralnej części parku znajduje się naturalny staw, który jest pozostałością dawnego układu hydrologicznego. Dawniej przez teren obecnego parku przepływały niewielkie cieki wodne –
  m.in. Suchy Ner, strumień Wólka oraz dopływ rzeki Karolewki. Śladem po tych ciekach
  są zachowane do dziś stawy.
• Staw posiada dwie wyspy:
  • mniejszą, stanowiącą schronienie i miejsce lęgowe dla ptactwa wodnego,
  • większą, połączoną z brzegiem charakterystycznym łukowym mostkiem ozdobionym figurkami koników morskich. Na wyspie znajduje się biała altana, będąca jednym
    z najbardziej rozpoznawalnych elementów parku.

Funkcje zbiornika

• Przyrodnicza – staw jest siedliskiem kaczek, łysek, łabędzi oraz innych gatunków ptaków wodnych. Wyspa ogranicza dostęp ludzi, dzięki czemu zapewnia ptakom bezpieczne miejsce do odpoczynku
  i lęgów.
• Retencyjna – zbiornik magazynuje wodę i pomaga utrzymywać odpowiednie warunki wilgotnościowe na terenie parku. Jest zaliczany do naturalnych stawów miejskich, dlatego zimą
  nie jest opróżniany z wody.
• Krajobrazowa i rekreacyjna – staw stanowi centralny element kompozycji parku. Mostek, deszczochron i wyspy tworzą jedną z najbardziej malowniczych przestrzeni parkowych w Łodzi. Wokół zbiornika prowadzą alejki spacerowe z licznymi punktami widokowymi.

Zasilanie i utrzymanie

• Do utrzymania odpowiedniego poziomu wody wykorzystywana jest studnia głębinowa, która zasila staw szczególnie w okresach niedoboru opadów. System ten jest regularnie konserwowany przez Zarząd Zieleni Miejskiej.

Znaczenie przyrodnicze

Staw w Parku Poniatowskiego stanowi ważny element miejskiego systemu zieleni i błękitnej infrastruktury Łodzi. Oprócz walorów estetycznych poprawia lokalny mikroklimat, zwiększa retencję wód opadowych oraz tworzy siedlisko dla wielu gatunków zwierząt i roślin związanych ze środowiskiem wodnym. Dzięki zachowaniu historycznego układu wodnego jest także jednym z najcenniejszych elementów zabytkowego założenia parkowego.