Park nad Sokołówką
Park nad Sokołówką stanowi przykład nowoczesnego wykorzystania błękitno-zielonej infrastruktury. Zbiorniki wodne zostały zaprojektowane przede wszystkim jako element systemu retencji wód opadowych oraz renaturyzacji rzeki Sokołówki.
Charakterystyka zbiorników wodnych
- Na terenie parku znajdują się dwa zbiorniki retencyjno-widokowe:
- Zbiornik Zgierska – położony przy ul. Zgierskiej,
- Zbiornik Teresy – zlokalizowany przy al. Włókniarzy, w pobliżu ul. św. Teresy od Dzieciątka Jezus.
- Oba zbiorniki są zasilane wodami rzeki Sokołówki, która przepływa przez park. Stanowią one część systemu doliny rzecznej i są połączone z naturalnym korytem cieku.
Funkcje zbiorników
- Retencyjna – podstawowym zadaniem zbiorników jest magazynowanie wód opadowych
oraz spowalnianie ich odpływu podczas intensywnych opadów. Zmniejsza to ryzyko lokalnych podtopień i poprawia bilans wodny doliny Sokołówki. - Przyrodnicza – wokół zbiorników rozwija się roślinność szuwarowa i wilgociolubna, która stanowi siedlisko dla ptaków wodnych, płazów, owadów oraz innych organizmów związanych z terenami podmokłymi. Dzięki renaturyzacji rzeka zachowała miejscami naturalny, meandrujący charakter.
- Krajobrazowa i rekreacyjna – zbiorniki są głównym elementem kompozycji parku. Wokół nich poprowadzono ścieżki piesze i rowerowe, pomosty oraz miejsca odpoczynku, umożliwiające obserwację przyrody.
Renaturyzacja rzeki Sokołówki
Park nad Sokołówką powstał w 2018 roku jako przedłużenie Parku im. Adama Mickiewicza (Julianowskiego). Jego założenie było częścią programu renaturyzacji doliny Sokołówki, którego celem było:
- przywrócenie bardziej naturalnego charakteru rzeki,
- zwiększenie retencji wód opadowych,
- poprawa jakości wody,
- stworzenie nowych siedlisk dla roślin i zwierząt.
Znaczenie dla miasta
Park obejmuje około 18 ha powierzchni i jest jednym z najważniejszych elementów łódzkiej
błękitno-zielonej infrastruktury. Zbiorniki retencyjne nie tylko zwiększają bezpieczeństwo przeciwpowodziowe, ale także poprawiają mikroklimat, ograniczają skutki suszy oraz podnoszą walory krajobrazowe tej części miasta. Park jest często wskazywany jako przykład nowoczesnego gospodarowania wodami opadowymi w przestrzeni miejskiej.